Ο ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΠΑΡΑΣΙΔΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ



Λίγοι μπορούν να ξεχάσουν τον Θεόδωρο Παρασίδη,τον ‘’ραδιοφωνατζή’’ όπως αποκαλούσε τον εαυτό του,που ξεπέρασε από άποψη επιτυχίας,αλλά και από άποψη έργου σε βάθος χρόνου κάθε ασχολούμενο με τον αθλητισμό στη Θεσσαλονίκη,μιλώντας για τον τομέα της ‘’δημοσιογραφίας’’.

Χρησιμοποιώ εισαγωγικά στην συγκεκριμένη λέξη καθώς το επάγγελμα ή λειτούργημα αν προτιμάτε αυτό δεν έχει μέχρι σήμερα αντικειμενικά κριτήρια.Δημοσιογράφος αυτοαποκαλείται όποιος κυριολεκτικά θέλει.Λίγα χρόνια πριν το ελληνικό κράτος καθιέρωσε ανώτατη εκπαίδευση δημοσιογράφων. Η εκπαίδευση των αθλητικογράφων επαφέθηκε σε αναξιόπιστα ως επί το πλείστον ‘’εργαστήρια’’.

Σε μια εποχή λοιπόν που όποιος δηλώνει δημοσιογράφος ‘’είναι’’, ο Παρασίδης αρνήθηκε πεισματικά αυτόν τον τίτλο.Χρησιμοποιώντας τους όρους ‘’ραδιοφωνατζής’’, ’’δημοσιογραφίζων’’, προσπάθησε να επαναφέρει στην ενασχόληση με τα αθλητικά την αρχαία σημασία της λέξης ερασιτέχνης. Δεν προτίθεμαι σε αυτό το άρθρο να ειδωλοποιήσω τον Θεόδωρο Παρασίδη ούτε ως δημοσιογραφίζοντα ούτε ως άνθρωπο. Προτείνω σε όλους τους αναγνώστες του δε,πριν το αναγνώσουν να ξεχωρίσουν στη νόησή τους δύο βασικά πράγματα: 

Την προσωπική ζωή με το έργο ενός ανθρώπου. Λησμονώντας τον βασικό αυτό διαχωρισμό δεν μπορούμε να οδηγηθούμε πουθενά παρά στην εντυπωσιολογία. Δεν θα ασχοληθώ λοιπόν καθόλου με την προσωπική ζωή του Θεόδωρου Παρασίδη,γιατί απλούστατα δεν επηρεάζει τίποτα από το έργο του στην αθλητική ζωή της πόλης που έζησε.

 Αλλά αφού αναλύσω την ιδέα,το όραμα,τους επικοινωνιακούς τρόπους και σκιαγραφήσω την ραδιοφωνική προσωπικότητα του Παρασίδη,θα επιχειρήσω να αναλύσω το αντίκτυπό τους. Η Οπαδική του ταυτότητα Είναι βέβαιο ότι ο Παρασίδης ήταν οπαδός της ομάδας του ΠΑΟΚ.Αυτό φαινόταν στα σχόλιά του,στην επικοινωνία του με τους ακροατές του,την εν γένει ραδιοφωνική συμπεριφορά του.Κι όμως,όταν τον ρωτούσαν τι ομάδα είναι,έλεγε ‘’ουδέτερος’’.

Οι αντίπαλοί του τον κατηγόρησαν για δειλία.Κι όμως, αυτό ήταν δείγμα ενός ευφυιέστατου ανθρώπου.Γνωρίζοντας ότι το κοινό της Θεσσαλονίκης θα ήταν προκατειλημένο εναντίον του,και ότι δεν είχε την διάθεση να δεχτεί έναν οπαδό ώς αντικειμενικό θεατή,δημιουργούσε την εντύπωση της απόκρυψης της οπαδικής του ταυτότητας.

Επιπλέον, η μη φανέρωση της ‘ασπρόμαυρης’ ταυτότητας του κρατούσε κάποιους σε διαρκή αγωνία. Η συμπεριφορά του Το 90% της επιτυχίας του. Ο κόσμος άκουγε τον Παρασίδη επειδή ήταν ΑΝΘΡΩΠΟΣ. Ποτέ δεν έδειξε την παραμικρή ένδειξη ‘τελειότητας’. 

Εγωκεντρικός,νευρικός,αδικαιολόγητα εκρηκτικός,εριστικός, αλλά ταυτόχρονα έξυπνος,εύστροφος,καλόκαρδος ,ευαίσθητος. Ήταν ένας καθρέφτης του εαυτού του κάθε ακροατή,ένας δεύτερος εαυτός ικανός για το καλύτερο και το χειρότερο.Προς το τέλος της ζωής του φαίνεται πως δεν μπόρεσε να μείνει ανεπηρέαστος από την ψυχολογική του κατάσταση και ακουγόταν φανερά καταπονημένος και χαμένος στις σκέψεις του. 


Η ευαισθησία του Θ.Παρασίδη είχε φανεί ουκ ολίγες φορές: Στο άκουσμα της τραγικής απώλειας των παιδιών του Π.Α.Ο.Κ. στα Τέμπη,είχε ξεσπάσει στον αέρα σε γοερό κλάμα.Συχνά κατέφευγε σε συναισθηματισμούς όχι για να κοροιδέψει τους ακροατές και να πείσει,αλλά αυθόρμητα και πηγαία. Έξυπνος πιο πολύ προς το πονηρός.Και ‘’Πονηρός’’ ήταν ένα από τα ουκ ολίγα παρατσούκλια του.Προσπαθούσε να δει πίσω από κάθε γεγονός το κρυμμένο του αίτιο,δείγμα της πεποίθησής του πως τίποτα δεν είναι τυχαίο. Οι επικοινωνιακοί του τρόποι Ο τρόπος που επικοινωνούσε με το ακροατήριο του θυμίζει αρχαίο Έλληνα φιλόσοφο.Και δεν είναι υπερβολή αυτό.


Λίγα μόνο δείγματα των μεθόδων του,τις οποίες χωρίς να έχει σπουδάσει,αξιοποιούσε στο έπακρο: Α)η σωκρατική άγνοια π.χ. ‘’Λες δηλαδή ότι ο αγώνας ήταν προκαθορισμένος;’’ Ή ‘’Για την περίπτωση τάδε ξέρεις κάτι;’’ Βάζοντας τον συνομιλητή του ουσιαστικά να ‘’βγάλει’’ ό,τι γνώση είχε για το συγκεκριμένο θέμα και στη συνέχεια αυτός να αναλύσει τη δικιά του Β)επίκληση στο συναίσθημα π.χ. ‘’Όλοι εσείς που τρέξατε τόσα χρόνια για τον παοκ ήρθε η ώρα να δικαιωθείτε’’ ή ‘’κάντε το για αυτούς που πέθαναν με τον δικέφαλο στο στήθος’’.Έτσι έβαζε τον ακροατή του στη διαδικασία της ψυχολογικής δράσης. Γ)επκίκληση στο ήθος π.χ. ‘’Το αντέχει η αξιοπρέπεια σας να βλέπετε τη σημερινή κατάσταση;’’. Δ)επίκληση στη λογική π.χ. ‘’Άφού... άρα συμπεραίνουμε πως η μόνη λύση...’’ Ε)παραβολές.Ολόκληρος ο πρόλογός του συχνά ήταν μια παραβολή.Που κατέληγε είτε σε χιουμοριστικό τέλος είτε και σε ένα πολύ λογικό συμπέρασμα,που όμως δινόταν αστραπιαία στο τέλος και δημιουργούσε έκπληξη. 

 Η γλώσσα του Και αυτό ήταν ένα από τα ισχυρά ‘’ατού’’ του.Απέφυγε συστηματικά την γλώσσα των δημοσιογράφων,γιατί απλούστατα χρησιμοποιώντας την δεν θα πετύχαινε τίποτα από όσα κατάφερε.Έτσι αφενός μεν πέρασε στην ραδιοφωνική κοινότητα της Θεσσαλονίκης κάτι το πρωτοποριακό,αφετέρου ήρθε πιο κοντά στον ακροατή που είναι ποδοσφαιρόφιλος.Ήταν ο πρώτος που μίλησε στο ‘’ποδοσφαιρικό ιδίωμα’’ με εκφράσεις που άλλοι άκουγαν ή έλεγαν από μικροί στο γήπεδο,και άλλοι ανακάλυπταν πρώτη φορά στην εκπομπή του.Ήταν αδιανόητο μέχρι την εποχή του Παρασίδη να βγει κάποιος συντελεστής και να πει στον αέρα ‘’Πιανόλα’’ ή ‘’Λιμό’’.Γιατί απλά αυτές ήταν σταμπαρισμένες ως λέξεις του περιθωρίου.Μια φορά ένας ακροατής του είπε ‘’Κύριε,αυτές τις λέξεις πρέπει να τις πουλάτε...’’ και από τον τρόπο που μιλούσε φάνηκε πως ήταν υψηλού μορφωτικού επιπέδου.Κάτι για το οποίο συχνά καυχιόταν ο Παρασίδης (‘’Αν κοιτάξετε ποιοι με ακούνε,θα δείτε ότι δεν είναι ακροατές χαμηλού επιπέδου,αλλά υψηλού’’). Συχνά στη γλώσσα του περνούσε νέες έννοιες.Προσδιοριστικές είτε διαχωριστικές.’’Φυτά’’ και ‘’Προχωρημένοι’’ ήταν οι δύο κατηγορίες του για να προσδιορίσει τους μη εύστροφους και εκτός πραγματικότητας ακροατές του από τους πονηρούς και έχοντες γνώση.’’Λιμά’’ οι αδύναμοι.’’Κοράκια’’ οι διαιτητές.Και πολλές άλλες λέξεις που διαμόρφωσαν μια δική του ιδιόλεκτο.Θρυλικό έμεινε το ‘’Για να μην τρελλαίνεστεεε’’ ή το ‘’κόψτον’’.Ακόμη και η φωνή του ήταν ενδεικτική: Δεν ήταν μια βελούδινη φωνή νέου ούτε κάποια αρρενωπή με βαθύτητα ‘’έγκυρου δημοσιογράφου’’,αλλά μια τραχεία και οξεία φωνή ‘’της πιάτσας’’.Αυτό δημιουργούσε στον ακροατή την αίσθηση πως δεν άκουγε κάποιο θεό που διάβαζε στους πιστούς τις εντολές του,αλλά έναν άνθρωπο της διπλανής πόρτας που θα μπορούσε να κάθεται δίπλα τους στο γήπεδο και να φωνάζει δυνατά. Το όραμά του Αυτό ήταν απλό αλλά βαρύ: Να αποκτήσουν οι μακεδονικές ομάδες τη χαμένη αξιοπρέπειά τους και να διαδραματίσουν τον πραγματικό ρόλο για τον οποίο ιδρύθηκαν,και να μην είναι υποχείρια κανενός.Εστιασμένο στην ‘’ασπρόμαυρη’’ προοπτική,ο Παρασίδης ονειρευόταν τον Π.Α.Ο.Κ. πραγματικά μεγάλο,με έναν ισχυρό ηγέτη,με φοβερή ομάδα αλλά κυρίως ασυμβίβαστο κόσμο. Δεν άντεχε την καταπίεση από οποιοδήποτε κέντρο εξουσίας,και λυσσαλέα πολέμησε την ιδέα του ‘’βολέματος’’ όλων των Ελλήνων υπό την ερυθρόλευκη ‘’σκέπη’’.Δεν δίστασε να ονομάσει τον Ολυμπιακό ‘’βρωμερή ομάδα’’ και τους οπαδούς του ‘’βολεψάκηδες. Έδινε στους Θεσσαλονικείς όραμα,ξεπερνώντας όμως τοπικιστικές αποχρώσεις. 

 Οι μεγάλες του στιγμές Εκτός από την απίστευτη ακροαματικότητα,που ήταν πλέον δεδομένη, ο Παρασίδης είχε και κάποιες στιγμές που γράφτηκαν στη μνήμη πολλών.Το ότι η πόλη λίγο πολύ στις 3 ήταν συντονισμένη σε συγκεκριμένο σταθμό δεν ήταν φυσικά τυχαίο.Όπου και να περνούσες,σε σπίτια,καταστήματα,ταξί,παντού σχεδόν άκουγες το σήμα του ‘’Φροντιστηρίου Οπαδών’’. Αξέχαστες θα μείνουν οι εκπομπές του για το στοίχημα,που ως ‘’φανατικός τζογαδόρος’’ ζούσε σε πραγματικό χρόνο παρέα με τους ακροατές του,η συνέντευξή του στον Ν.Αλέφαντο,οι εκπομπές μετά από ευρωπαικές επιτυχίες του ΠΑΟΚ ή αντίστοιχες αποτυχίες του Ολυμπιακού,η εκπομπή μετά τον τελικό ΠΑΟΚ-ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ.Μέχρι και στην τηλεόραση έκανε την εμφάνισή του,καλυμμένος από βαθειά σκιά,που έδινε έναν σκοτεινό και ταυτόχρονα χιουμοριστικό τόνο. Το αντίκτυπο του έργου του Παρασίδη Κάθε άνθρωπος που διαμορφώνει άποψη,αλλάζει κάτι,πόσο μάλλον όταν τον ακούει ο μισός πληθυσμός μιας πόλης. Έτσι,μετά τον Παρασίδη έκαναν την εμφάνισή τους όλο και περισσότεροι που θέλουν να μιλήσουν στο ραδιόφωνο ‘’τη γλώσσα του λαού’’.Βέβαια σε αυτόν τον τομέα, ο Παρασίδης ήταν μάλλον αμίμητος.Δεν μπορεί δηλαδή σήμερα κάποιος να βγει να μιλήσει όπως μιλούσε ο Παρασίδης.Θα είναι ένα κακέκτυπο.Κατηγορήθηκε από πολλούς ανεξάρτητα οπαδικών προτιμήσεων.Λοιδωρήθηκε και από παοκτσήδες.Μετά την απώλειά του όμως όλοι αναγνώρισαν αυτό που ήθελε να πετύχει. Ο Παρασίδης έδωσε στο ραδιόφωνο κάτι που πριν δεν είχε,και πολύ αμφίβολο είναι αν θα έχει μετά από αυτόν: την ντομπροσύνη και την τόλμη, την καθαρότητα του νοήματος πέρα απο το δημοσιογραφικό προσωπείο. Ο ίδιος είχε πει πως φτάνει ένας μήνας εκτός ενεργού δράσης για κάποιον που ασχολείται με το ραδιόφωνο έτσι ώστε να τον ξεχάσει ο κόσμος:σήμερα ακόμη μνημονεύουν το έργο του και παραδέχονται το όραμά του.Είναι σίγουρο πως ο έμπειρος ραδιοφωνατζής αποδείχτηκε λανθασμένος στο στοιχείο του...

CONVERSATION

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σχολιάστε εδώ

INSTAGRAM

Follow @ PAOK365